Podcast

Podcast 012 – Do. Or do not. There is no try.

Our vocabulary shapes our behavior

Nie mogę, nie powinienem, muszę, spróbuję… Wszystkie te sformułowania sugerują, że odpowiedzialność nie jest w nas, tylko gdzie indziej. I wszystkie te sformułowania są bardzo często obecne w naszych codziennych wypowiedziach. Używając ich, podświadomie odbieramy sobie możliwość działania. Czy można inaczej? Oczywiście! Do. Or do not. There is no try!

W tym odcinku podcastu opowiadam o różnym podejściu do pracy nad zmianą tych sformułowań na takie, które są dla nas lepsze. Lepsze, bo jasno pokazują, dlaczego na coś się decydujemy, jakich wyborów dokonujemy. A może dzięki temu będziemy chcieli zmienić nasze wybory?

Jak zwykle, jestem bardzo ciekaw Waszych opinii i pomysłów związanych z tym, o czym mówię w podcaście. Dajcie znać, co o tym myślicie. :)

Linki

Transkrypt podcastu

Transkrypt odcinka jest już dostępny tutaj. Jeżeli wolicie czytać niż słuchać to zapraszam!

Grupa na FB

Działa już grupa „Z pasją o mocnych stronach” na FB. Jest w niej już kilkadziesiąt osób. W tej grupie możecie rozmawiać, dyskutować o:

  • talentach,
  • mocnych stronach,
  • produktywności,
  • wstawaniu wcześniej i cudownych porankach.

Jeżeli znajdziecie coś ciekawego w tych obszarach, podzielcie się z innymi, którzy także są tym zainteresowani. Warto się dzielić!

Zapraszam! Adres grupy to: https://www.facebook.com/groups/zpasjaomocnychstronach/

Grupa jest zamknięta, ale jeżeli poprosicie o dostęp, to postaram się jak najszybciej Was do niej dodać.

Ocena podcastu

Jeżeli chcecie mi trochę pomóc, możecie to zrobić, oceniając podcast w iTunes (lub Sticher). Każda Wasza ocena sprawi, że podcast będzie bardziej widoczny.

Aby zostawić ocenę w iTunes, w wyszukiwarce iTunes lub w aplikacji Podcasty (lub innej, której używacie) wyszukajcie podcast „Z pasją o mocnych stronach”, kliknijcie na okładkę mojego podcastu, znajdźcie zakładkę „Oceny i recenzje” i wybierzcie „Napisz recenzję”. I przedstawcie, proszę, szczerą opinię o podcaście. :)

Jeżeli słuchacie podcastu na Androidzie i korzystacie ze Stitchera, to wejdźcie na npp.run/stitcher, zjedźcie na dół strony do sekcji “Show ratings and reviews”. Tam też możecie zostawić szczerą ocenę podcastu.

Z góry dziękuję za Waszą pomoc!

You may also like
16 pomysłów aby być bardziej produktywnym
Podcast 014 – 16 pomysłów na to, co można usunąć, aby być bardziej produktywnym
5 pomysłów na to co można zrobić po odkryciu swoich talentów
Podcast „Z pasją o mocnych stronach” – odcinek 002: 5 pomysłów na to co można zrobić po odkryciu swoich talentów
Brak talentu, słabości i jak z nimi sobie radzić
Podcast 013 – Brak talentu, słabości i jak z nimi sobie radzić
  • Rafał

    Wielkie dzięki za ten odcinek! dopiero niedawno poznałem Twój podcast i poprawiłeś mi humor :) z dwóch powodów!
    Pierwszy to, jak się można spodziewać, porcja dobrej i motywującej wiedzy. Potwierdziłeś to, do czego sam ostatnio dochodziłem w przemyśleniach, ale pewnie nie raz takie słowa słyszałeś, to nie będę się rozgadywał :)
    Skupię się na drugim powodzie! Pracuję w badaniach biotechnologicznych, gdzie robimy „mądre rzeczy”, piszemy „mądre rzeczy w publikacjach” i dużo osób skupia się przez to tylko na swojej wąskiej działce. Takie zatracanie innych zainteresowań. W myśl tego kierowniczka zorganizowała szereg regularnych spotkań, gdzie na każdym jedna osoba prezentuje jakiś temat niezwiązany ze swoją działalnością! Ma to poszerzyć krąg zainteresowań, a przy tym wychodzi też rozwijanie słuchania, prowadzenia dyskusji i przemawiania :D Kojarzy mi się to z grupą Toastmaster! A teraz do tematu, po przydługim wstępie.
    Na kolejne spotkanie zgłosiłem się na mówcę :) Chcę opowiadać o.. opowieściach, o tym jak słowa których używamy, mogą wpływać na odbieranie przez nas rzeczywistości. Inspiracją jest książka Pawła Tkaczyka „Narratologia” (polecam!!!!). Ostatnim tematem miało być to, jak słowa których używamy wpływa na nasze zachowanie w codziennym życiu. Problemem jednak było zakończenie. Nie wiedziałem jak to podsumować, jak zakończyć. „Może specjalnie urwać na tym, powiedzieć, że zostawiam ich z poczuciem niedosytu i zachęcić do zgłębiania tematu?” Trochę sztucznie brzmi :) I tu pojawił się Twój podcast :) I tu zbieg okoliczności! Dobry timing! Będzie to ostatnie spotkanie w tym roku, więc nawiązanie do nowego roku i postanowień noworocznych będzie idealnym zakończeniem! Nie będzie to sucha teoria, ale dostaną też praktyczną i bardzo prostą poradę, jak mogą to sprawdzić to o czym mówiłem na swoim przykładzie a przy tym coś z tego wynieść!
    Jeszcze raz bardzo dziękuję!

    • Nawet nie wiesz jak się cieszę czytając takie komentarze! Super! Dobra historia!

      Tego typu informacje bardzo mnie motywują do dalszej pracy! Tak mega! Dzięki!

  • Katarzyna Mikołajczyk

    Bardzo dobry materiał (z nieco przydługim wstępem; ale to zawsze można przewinąć).
    Dobrze, że przypominasz ludziom o tym jak język wpływa na nasze zachowanie i jak za pomocą drobnych, świadomych zmian w mówieniu możemy wprowadzać zmiany do swojego zachowania czy postrzegania (łącząc to jeszcze ze strefą wpływu!).

    Jednak podczas całego odcinka raz zazgrzytałam zębami. Kiedy podawałeś przykład, że „nie zrobisz czegoś, bo nie chcesz spotkać się z reakcją Twojego szefa”… No przepraszam… a skąd wiesz, że szef zareaguje tak albo inaczej na Twoją odpowiedź? :)

    Przecież powinniśmy pozbywać się tych automatycznych mechanizmów/ reakcji (wezwanie do dyrekcji = coś złego – itp).

    • Dzięki za komentarz!
      Masz rację, że nie jest dobrą praktyką zakładać, że szef zareaguje w zły dla nas sposób. I że mogłem lepiej sformułować przykład, kierując go bardziej w stronę przygotowania się na dowolną odpowiedź szefa.

      I tak, w pełni się zgadzam – chcę pozbywać się automatyzmów (tych złych) i warto o tym przypominać.

      Dobrego dnia! :)

  • Dominika

    Przesluchalam/przeczytalam już kilka podcastow/artykułów. Ten jest wyjątkowy wg mnie, bo porusza bardzo subtelny temat. Temat bardzo prawdziwy ale jak rzadko brany pod uwagę. Trudne do zmiany nawyki językowe połączone z jeszcze trudniejszym braniem odpowiedzialności od której tylko krok do „ależ jestem beznadziejny”, dlatego lepiej zrzucić wszystko na świat zewnętrzny. Staram się, *wcielam ( :) ) te filozofię do mojego życia ale spotykam się z brakiem zrozumienia i rozdrażnienie. Mój connectedness polaczony z restorative sprawia że bardzo pragnę by wszyscy inni też to chcieli to wcielać, rozumieli, doceniali. Jednak kto wybierze świadomie dyskomfort i zmierzenie sie z brakiem doskonałości zamiast wygody, łatwości (domena ciemnej strony one są :))? Twój post przywraca wiarę, bo można się nim dzielić dalej i poczucie wyobcowania zmniejsza się. Dziękuję! Śmiało tak dalej!

  • zelazowy

    Fajne rozwinięcie tematu poruszanego przez Jacka Walkiewicza w jego słynnym wystąpieniu na TEDx, gdzie mówił żeby nie mówić „udało mi się” bo nie przypisujemy sobie wtedy sprawstwa i zrzucamy to na przypadek. Ten odcinek pokazał ten sam temat od drugiej strony :)

    Sam temat super i wcale nie uważam że jest oderwany od tematyki pozostałych, jest raczej ich uzupełnieniem. No i sam to udowodniłeś gdy przytoczyłeś temat talentów i sformułowań „wyszedł mi taki talent, taki już jestem i nic z tym nie zrobię” ;) Czekam na więcej podobnych odcinków!

    • Dobrze to słyszeć! Dzięki za komentarz. Mam jeszcze kilka takich przemyśleń, i dzięki takim komentarzom nabieram odwagi do nagrania ich ;)